نقش هوش کسب و کار در سازمان ها و کسب و کار

هوش کسب و کار همانند واژه فناوری اطلاعات از جمله واژگانی است که در دهه های اخیر به دایره واژگان حوزه کسب و کار وارد شده است. همان طور که می دانید در عصر ارتباطات و اطلاعات، قدرت با کسانی است که از اطلاعات و ارتباطات بالایی برخوردار باشند. هر سازمان و کسب و کاری که از این قدرت برخوردار باشد در صنعت و حرفه خود در مقایسه با سایر رقبا در حوزه کاری خود متمایز و ممتاز می شود. از این رو در یک دهه گذشته تمامی سازمان ها و کسب وکارهای برتر، سرمایه گذاری ‌های بسیاری بر روی هوش کسب و کار و فناوری اطلاعات انجام داده اند. در این مقاله به بررسی نقش هوش کسب و کار در سازمان ها و کسب و کار می پردازیم و امیدواریم مطالب مفیدی را به شما ارائه دهیم.

هوش کسب و کار (BI)

هوش کسب و کار (Business Intelligence) که به اختصار BI هم گفته می شود، به مجموعه فرآیند تبدیل داده های خام به اطلاعات کسب و کار مدیریتی گفته می شود که به مدیران سازمان ها کمک می کند تا تصمیمات سریع تر و بهتری بگیرند و بر اساس اطلاعات صحیح، عملکرد درست و سنجیده ای در زمان درست و مناسب از خود نشان دهند. در واقع به کمک هوش کسب و کار می توان کاوش و تحلیل اطلاعات را ساده تر نمود. در یک تعریف واضح و روشن می توانیم بگوییم هوش کسب‌ و کار یعنی در اختیار قراردادن اطلاعات مناسب به افراد مناسب در زمان مناسب برای اخذ تصمیم مناسب. در یک تعریف جامع دیگر، هوش کسب و کار یعنی فرآیند بالا بردن سوددهی سازمان در بازار رقابتی با استفاده هوشمندانه از اطلاعات موجود در سازمان در فرآیند تصمیم‌ گیری.

نقش هوش کسب و کار در سازمان ها و کسب و کار

هوش کسب و کار در سازمان ها و سایر کسب و کارها نقش بسزایی دارد که ما در این بخش به معرفی مهم ترین آن ها می پردازیم:

تسریع و بهبود فرآیند تصمیم گیری مدیران سازمان ها
یکپارچگی اطلاعات کل سازمان در یک سیستم
کاوش آسان و دسترسی به اطلاعات در حداقل زمان ممکن
تصمیم گیری کلان مبتنی بر تجربیات گذشته سازمان
تشخیص، پیش بینی و مقایسه روند ها در سازمان
ایجاد مزیت رقابتی در نوآوری محصول، رضایت مشتری و رهبری بازار
بهبود در وضعیت مالی سازمان ها و کسب و کار

مزایای استفاده از هوش کسب و کار در سازمان ها

با استفاده از هوش کسب و کار می توان میزان بازگشت سرمایه را به سرعت افزایش داد.
هوش کسب و کار یک سرمایه گذاری افزایشی در حوزه فناوری اطلاعات است. یا به عبارتی دیگر هوش کسب و کار دست و پا گیر نبوده، لازم نیست مدیران به عنوان اولین کار به سر و کله زدن با سیستم های هوش کسب و کار بپردازند.
توانایی مشاهده اطلاعات از منابع مختلف با استفاده از یک واسط ساده، مانند دیدن اطلاعات فروش که با هزینه های سازمانی مرتبط است.
توانایی مشاهده خلاصه ای از داده های پراکنده در بخش های مختلف سازمان، مانند حقوق پرداختی کارمندان.
توانایی مشاهده اطلاعات بر محور زمان با هدف مشاهده تغییراتی که سازمان در طول زمان به خود دیده است.
بیشترین بهره ‌مندی بدست آمده از هوش کسب و کار، امکان دسترسی بی ‌واسطه به داده‌ ها و اطلاعات توسط تصمیم گیرندگان در تمام سطوح سازمان است. در این صورت این افراد قادر خواهند بود که با داده‌ها تعامل داشته باشند و آن ها را تحلیل کنند و در نتیجه بتوانند کسب و کار را مدیریت نمایند.

در واقع در ساده ‌ترین حالت هوش کسب و کار اطلاعاتی در مورد وضع کنونی کسب و کار به مدیران تحویل می دهد. با استفاده از هوش کسب ‌و کار، اطلاعات در زمان مناسب و با انعطاف بیشتری در اختیار مدیران قرار داده می شود. یک باور عامیانه در رابطه با هوش کسب و کار این است که تنها به کار شرکت های بزرگ می آید و این دسته از شرکت ها به دلیل حجم بالای تراکنش های مالی، تعداد فراوان مشتری ها، نمایندگی ها، بازاریاب ها و مانند آن به هوش کسب و کار نیاز دارند و کسب و کارهای کوچک یا متوسط نمی توانند از هوش کسب و کار استفاده کنند یا اصلا به استفاده از این راهبرد نیازی ندارند. همچنین پیاده سازی سیستم های هوش کسب و کار زمان بر است و از سوی دیگر هزینه زیادی را به منابع مالی تحمیل می کند. و بر همین اساس بهتر است که شرکت های کوچک دور هوش کسب و کار را خط بکشند. باید بگوییم تمام این عقاید نادرست هستند و شرکت های کوچک و متوسط هم باید از مزایای پرشمار هوش کسب و کار در روند کسب و کار خود استفاده نمایند. و البته عکس این قضیه صادق است زیرا شرکت های کوچک و متوسط می توانند با صرف هزینه ای کمتر و با شیوه ای آسان تر، سیستم های هوش کسب و کار را در تمام بخش های مختلف سازمان خود پیاده و اجرا نمایند و از مزایای متعدد آن بهره مند شوند.